Laat het zo zijn

Een tijdje terug kreeg ik van een vriend en tevens grote Beatles-fan de CD’s ‘Let it be’ en ‘Let it be… naked’ te leen. Zelf ben ik geen Beatles-kenner, maar ik ben wel in mijn tweede boek over Phil Spector bezig en ik ben erg onder de indruk van deze zeer bijzondere producer en zijn ‘Wall of sound’ (zie ook de titel van mijn weblog). ‘Let it be’ komt uit 1970 en is als enig Beatles-album door Spector geproduceerd. De Beatles waren zo ongeveer uit elkaar gevallen en de takes die de basis vormen voor het album zijn geplaagd door ruzies, drugs en drank (en allerlei flauwekul blijkens enkele rare takes die op het album zijn beland). De oorspronkelijke producer Sir George Martin wilde niks met het materiaal te maken hebben en Spector werd ingezet om nog iets te maken van de diverse takes.

Mijn favoriete tracks zijn ‘I me mine’, ‘across the universe’ en de topper is ‘the long and winding road’. Toevalligerwijs, of juist niet, zijn dat allemaal tracks waar Phil flink wat arrangementen aan toe heeft gevoegd en het geheel bombastisch maakt.

In 2003 heeft Sir Paul McCartney ‘Let it be… naked’ uitgebracht. Zijn onvrede over de productie van Spector kon hij daarmee na al die jaren eindelijk afsluiten. Het woord ‘naked’ uit zich in het feit dat McCartney slechts de originele tapes gebruikt en niet de extra opnames die Spector aan het materiaal toe had gevoegd. Ook kon Paul zich bedienen van moderne digitale technieken om ruis te verminderen en het geheel allemaal wat op te poetsen. Voor diverse songs heeft hij andere takes gebruikt dan Spector en in sommige gevallen is dat niet zo handig. Daarnaast is de tracklisting op beide albums niet hetzelfde. Toegegeven, sommige tracks zijn best mooi op de pure manier, maar juist de nummers waar ik eerder aan refereerde zijn toch het meest gevoelig met de bombastische productie. Zo passen ze ook beter in het tijdsbeeld van het album.

Paul had zijn eigen advies – of die van Mother Mary – aan moeten nemen en het album ‘let it be’, laten zijn zoals het is. Juist die toevoegingen van Phil die enkele songs in mijn ogen tot juweeltjes maakten zijn van hun kracht ontnomen.

Advertisements
This entry was posted in Studiowerk. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s