Perfect door imperfecties

Hier een kort pleidooi voor imperfecties in muziek. Ik was weer naar Michael Jackson’s ‘Heal the World’ aan het luisteren en hoorde de imperfectie in zijn zang in de zin ‘we could really get there’ en het raakte me meteen. Je hoort daarin namelijk zijn emotionele betrokkenheid bij het nummer. Ze hadden ervoor kunnen kiezen om de zin te overdubben, maar ik denk dat Michael het net als ik belangrijk vond om het erin te houden. Het valt niet op, maar als je in detail luistert geeft het net die extra rilling op je rug. Twee van mijn favoriete zangers weten me ook te raken met hun zang, en de imperfectie van hun zangstem maakt het geloofwaardig. Ze zingen allereerst met hun ziel, daarna volgt de techniek pas. De eerste is Fish, check het nummer ’13th star’ op de gelijknamige CD. Je zult op een gegeven moment horen dat hij bijna moet huilen. Nadat zijn toenmalige verloofde hem verliet voordat de bruiloft plaats zou hebben riep de tekst tijdens de opname zoveel emotie op dat zijn stem het even niet aankon. Hij heeft ervoor gekozen om het te laten staan, en dat geeft enorm veel lading aan het nummer. De tweede zanger is Martin Buitenhuis van Van Dik Hout. Net als Fish combineert hij poëzie met muziek en dat is een combinatie die me raakt. Zijn stem is breekbaar en soms op het randje, maar dat is wederom de reden waarom het zo goed is. Ik pleit ervoor om weer minder te gaan editen en meer emotie in de huidige muziek te laten. Ik zal het bij mijn producties in ieder geval zo doen.

Advertisements
This entry was posted in Compositie. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s